مقالات

۹ چالش حل شدنی استارتاپ‌ها از زبان پرویز کرمی

پرویز کرمی، مدیرعامل مرکز نوآوری همیار دانش بنیان (همیارهاب)، طی یادداشتی در روزنامه فرهیختگان: مدتی است که به واسطه قرار گرفتن در مسئولیت مدیرعاملی مرکز نوآوری همیار دانش‌بنیان، بیشتر و عمیق‌تر در جریان چالش‌های روزافزون کسب‌وکار‌های نوپا و استارتاپی کشور قرار گرفته‌ام. این چالش‌ها به‌ویژه با توجه به شرایط اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی خاص کشور، بسیار متنوع و پیچیده‌اند. در این یادداشت تلاش کرده‌ام تا به برخی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در این فضا اشاره کنم و در کنار آن، رهیافت عملی خود را در این زمینه ارائه دهم.

چالش‌های تأمین مالی در صنایع خلاق: مسیر ایران

صنایع خلاق، از بازی‌های دیجیتال و انیمیشن گرفته تا طراحی مد و هنرهای دیجیتال، به‌سرعت در حال تبدیل شدن به موتور رشد اقتصادی و اشتغال جوانان هستند. طبق گزارش بانک جهانی، ارزش اقتصادی این صنایع بیش از ۲ تریلیون دلار است و بیش از ۵۰ میلیون شغل را در سطح جهان پشتیبانی می‌کند.1  با این حال، در ایران، این بخش با محدودیت‌های جدی در تأمین مالی مواجه است؛ محدودیت‌هایی که نه فقط رشد اقتصادی، بلکه توان نوآوری و خلاقیت را محدود می‌کن

راهی که شتابدهنده آب و آینه می‌رود

آموزش و پرورش، اگر نگوییم که به درها قفل زده است، شاید هنوز خواب است و امیدی به هشیاری آن نیست. معاونت علم و فناوری نیز، یا شاید برنامه منسجمی برای همراه کردن آموزش و پرورش ندارد یا تلاش‌هایش موفق نبوده است.

لبوبو؛ بازآفرینی اساطیر اسکاندیناوی در صنایع خلاق فرهنگی جهانی

صنایع خلاق فرهنگی در قرن بیست‌ویکم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای شکل‌دهی به هویت‌های فرهنگی، تقویت قدرت‌نرم و تحرک اقتصاد جهانی شناخته شده‌ است. در این میان، لبوبو  (Labubu)، عروسکی کلکسیونی طراحی‌شده توسط کاسینگ لانگ، هنرمند هنگ‌کنگی، و عرضه‌شده توسط برند Pop Mart از سال ۲۰۱۹، به مثابه یک پدیده فرهنگی و اقتصادی برجسته، نمونه‌ای درخشان از چگونگی تبدیل یک محصول ساده به یک برند جهانی است.

ضرورت ورود سرمایه به صنعت بازی ایران

در حال حاضر به دلیل معیوب بودن نقطه‌های گوناگون زنجیره ارزش صنعت بازی در ایران که متأثر از خلاهای نظارتی، قانونی، حمایتی و سیاستی می‌باشد، این برگشت سرمایه به جز در موارد معدودی آن هم اختصاصاً در حوزه استودیوهای بازی‌‌سازی اتفاق نمی‌افتد و در نتیجه در نگاه کلان، توسعه صنعت مقدر نشده است؛ این یعنی انباشت و برگشت سرمایه‌ای وجود ندارد که بتواند موید شروع فعالیت‌های جدیدی در صنعت شود.

روزهای بازنگری و بازآفرینی

گاهی شرایط اجتماعی و منطقه‌ای، همه‌چیز را به تأمل و بازنگری دعوت می‌کند. روزهایی هست که نه‌فقط برای جبران، بلکه برای بازآفرینی باید ایستاد؛ روزهایی که فرصت بازاندیشی در مسیرها، منابع و سرمایه‌های انسانی و فرهنگی فراهم می‌شود. در چنین بزنگاه‌هایی، صنایع خلاق می‌توانند نقشی فراتر از تولیدات فرهنگی یا سرگرمی ایفا کنند.